تبلیغات
اســــــكای بیـــــــــــت
 
صفحه نخست       تماس با مدیر       پست الکترونیک      RSS       ATOM
اســــــكای بیـــــــــــت
 
یکشنبه 25 مهر 1389 :: نویسنده : یعقوب پیری
احتمالا شنیدید که اوبونتو اخیرا نسخه مخصوصی برای Netbook ها منتشر کرده که توسط کانونیکال در نمایشگاه Computex به نمایش گذاشته شد.
این نسخه دارای تم براق و زیبا مخصوص هست که اگر دوست داشتید به روش زیر میتونید نصبش کنید...


 ۱. خطوط زیر رو در etc/apt/sources.list/ اضافه کنید
کد:
deb http://ppa.launchpad.net/netbook-remix-team/ubuntu hardy main
deb-src http://ppa.launchpad.net/netbook-remix-team/ubuntu hardy main

 ۲. برای نصب بسته‌ها دستورات زیر رو اجرا کنید
کد:
sudo apt-get update
sudo apt-get install go-home-applet human-netbook-theme maximus ume-launcher window-picker-applet

 ۳. پس از نصب یکبار gdm رو راه‌اندازی مجدد کنید
کد:
sudo /etc/init.d/gdm restart

تصاویر بیشتر:
http://www.flickr.com/photos/25947203@N00/tags/netbookremix
ubuntu.ir



نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها :
Konsole: یک ترمینال قدرتمند و پر از ویژگی به صورت پیش فرض در محیط KDE می باشد. از ویژگی های آن
شفافیت مجیط رومیزی، تصاویر پس زمینه،پروفایل ها، تب ها، آگاه سازی و بسیاری از رویه های دیگر که می توان از آن انتخاب کرد.

Gnome-Terminal: ترمینال محیط گنوم که از تب و شفافیت محیط رومیزی با یک واسط پاک و ساده برخوردار است.

Yakuake: یک ترمینال شگفت آور برای محیط KDE که از مزیت بزرگ آن مخفی بودن تا زمانی که با F12 صدا زده شود، می باشد. از یک سبک شبیه به ترمینال Quake 3 یا سایر بازی های FPS برخوردار است. از تنظیمات کنسول شامل افکت های شفاف و آگاه سازی استفاده می کند.

Tilda: این یک ترمینال دیگری است که سبکی شبیه به کنسول های Quake دارد. آن را می توان همتای Yakuateنامید. هنگامی که شما برای اولین بار آن را اجرا می کنید، شما با یک پنجره برای تنظیم آن و انتخاب میانبر سراسری برای نمایش و مخفی سازی آن روبرو خواهید شد.

ROXTerm: این ترمینال یک ترمینال نوشته شده با GTK با یک واسط شبیه به یکی از ترمینال های گنوم می باشد.که پس زمینه ها، افکت های شفافیت محیط رومیزی، پروفایل ها، طرح های رنگی و خیلی چیزهای دیگر را پشتیبانی می کند.

Xterm: یک ترمینال سنتی برای سیستم پنجره X با یک واسط حداقل می باشد. با استفاده از فایل پیکره بندی خود قابل پیکره بندی می باشد.

Eterm: یک ترمینال پیشرو در طراحی شبیه به سبک های روشن می باشد. شما برای اجرای باید از کلمه Eterm با e بزرگ استفاده کنید.

xvt: یک ترمینال پایه که از مقدار حافظه خیلی کم استفاده می کند و شبیه xterm می باشد.

rxvt: مخفف ترمینال توسعه یافته مجازی ما ( our extended virtual terminal )می باشد، که می تواند به عنوان یک جایگزین کوچک تر xterm استفاده گردد.

mrxvt: از تب ها و تصاویر پس زمینه در حالی که حریص حافظه نمی باشد استفاده می کند و وابستگی به کتابخانه های KDE و Gnome ندارد.

rxvt-unicode : از ویژگی های آن می توان به افکت های شفاف اشاره کرد. شامل اسکرول بارها و پشتیبانی از کاراکترهای یونیکد پشتیبانی می کند.

atrem: بعد از ترمینال xvt آمده است. بر پایه xvt می باشد و به حافظه کمتری نسبت به xterm نیاز دارد.

wterm: نمونه ساز ترمینال سبک و ساده دیگری که شامل اسکرول بارها، تصاویر پس زمینه و شفاف می باشد.

منبع:
http://tuxarena.blogspot.com/2008/09/13-terminal-emulators-for-linux.html
ترجمه: احسان شاهرخی





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : ۱۳ نمونه از پایانه(terminal) در لینوکس، اوبونتو، لینوکس،

کاربران لینوکس برای ابزارهای اتصال بی سیم گزینه های فراوانی دارند. اما همانگونه که می دانیم توزیعهای لینوکس و سخت افزارهایی که استفاده می شوند هر کدام برنامه های مختلف را برای اتصال به دستگاه های بی سیم استفاده می کنند.
برخی از این ابزارها وابسته به توزیع لینوکس می باشند ولی برخی نیز وابستگی ندارند. بعضی از آنها برای رومیزی های خاصی طراحی شده اند اما بر روی سایر محیطهای رومیزی نیز کار می کنند.
بسیاری از کاربران لینوکس قادر به استفاده از اتصالات بی سیم تنها با یافتن ابزار مناسب می باشند. لذا در این مقاله 10 ابزار برتری که به شما جهت اتصال کامپیوتر لینوکسی خود به دستگاه های بی سیم کمک می کنند ارائه شده است.
اگر احیاناً یکی از این ابزارها به درستی نصب نشد یا اینکه به خوبی کار نمی کرد، ابزار دیگری را می توانید امتحان کنید. سرانجام می توانید اتصال را برقرار کنید.
1. Gnome NetworkManager (مدیر شبکه گنوم)
Gnome NetworkManager روش پیش فرض اتصال در بسیاری از توزیعهای لینوکس است که محیط رومیزی گنوم به صورت پیش فرض در آنها نصب می شود، است و یکی از بهترین ابزارهای طراحی شده برای این این منظور محسوب می شود. این ابزار در پنل گنوم قرار گرفته و خود را با ابزار اتصال بی سیم به سادگی و اطمینان پذیر تطبیق می دهد.
2. Wicd:
Wicd یکی از محبوب ترین ابزار مدیریت شبکه های بی سیم می باشد. این ابزار در بسیاری از توزیعهای لینوکس و محیطهای رومیزی یا مدیر پنجره ها قابل استفاده است.
همانند ابزار Gnome NetworkManager، ابزار Wicd نیز با هر دو شبکه بی سیم و کابلی کار می کند و می تواند به اکثر برنامه های کد شده متصل شود.
Wicd دارای یک لبه در مدیر شبکه گنوم می باشد که امکان افزودن برنامه کد شده را فراهم می سازد. یکی از جنبه های بسیار مفید Wicd این است که به هیچ وابستگی های نرم افزاری برای نصب بر روی محیطهای گرافیکی KDE و Gnome ندارد.
3. Wifi-Wiz:
اگر شما کاربر سیستمهای دبیان هستید مطمئناً با مزایای استفاده از ابزار Wifi-Wiz صرفنظر از محیط رومیزی مواجه شده اید.
این ابزار با توزیعهای لینوکس زنده نیز به خوبی کار می کند. Wifi-Wiz یک برنامه PYGTK می باشد. یکی از ویژگیهای برجسته Wifi-Wiz این است که شامل یک Daemon است که امان اجرای آن را در پس زمینه برای چک کردن وضعیت اتصال شما را فراهم می کند. به گونه ای که اگر اتصال شما قطع شود، به صورت خودکار سایر شبکه های موجود را چک کرده و اتصال را برقرار می کند.
4. YaST2:
اگر شما کاربر توزیع لینوکس SUSE هستید، حتماً با YaST آشنایی کامل دارید. YaST یکی از ابزراهایی است که ابزارهای مدیریتی زوزه را اجرا می کند. به طور حتم، شبکه نیز از این قاعده مستثنی نیست. ابزار شبکه بی سیم YaST2 یکی از آسانترین ابزارهای مورد استفاده است، حتی اگر کاربر تازه کار باشید. البته برای کاربران حرفه ای نیز بسیار خوشحال کننده است اگر بدانند که این ابزار دارای تنظیمات پیشرفته نیز می باشد.
5. Getwifi:
Getwifi یکی از معدود ابزارهای دستوری در این لیست است. این ابزار مجزا، به صورت یک فایل متنی شبکه را پیکربندی می کند. لذا به اولین شبکه بی سیم قابل ارتباط لیست شده در فایل پیکربندی متصل می گردد.
این ویژگی به صورت دستی انجام می شود چرا که شما مجبور به تحمل زحمت زیاد برای انتخاب شبکه نخواهید بود. گفتنی است که برنامه قابل نصبی برای آن وجود نداد. تنها کافی است فایل اجرایی Getwifi را به آدرس /usr/bin منتقل کرده و سپس فایل پیکربندی موجود در /etc/ Getwifi را پیکربندی کنید.
6. Wireless Tools:
Wireless Tools یکی دیگر از ابزارهای دستوری است. این ابزار شامل iwconfig برای دستکاری ارتباطات بی سیم، iwspy برای لیستی از اطلاعات بی سیم و iwconfig برای درستکاری درایورهای بی سیم می باشد.
این ابزار، بهترین وسیله برای استفاده توسط کاربران حرفه ای است.
7. Wireless Assistant:
Wireless Assistant یک ابزار محیط گرافیکی KDE است که به سادگی پردازش اتصال به شبکه بی سیم را فراهم می کند. اگرچه این ابزار یک برنامه KDE است اما همانند مدیر شبکه گنوم یکپارچه نمی باشد. به همین خاطر، شما مجبور به اجرای برنامه زمانی که می خواهید یک اتصال شبکه ایجاد کنید هستید.
8.Wifi Radar:
Wifi Radar یک ابزار بی سیم استثنایی است که بسته هایی برای دبیان، Gentoo، Open SUSE و اوبونتو دارد.
این ابزار یک برنامه پایتون است که امکان کشیدن شبکه های پیکربندی شده را به منظور اهمیت اتصال فراهم می سازد.
یکی از موارد عجیب Wifi Radar این است که نیازمند اجرای آن با استفاده از sudo می باشید حتی اگر این برنامه را بر روی فدورا نصب کنید بدون sudo اجرا نخواهد شد.
9. GTKWifi:
GTKWifi یک اپلت ساده برای گنوم است که در pythonGTK نوشته شده است. این ابزار بسیار شبیه zeroconf است که در ویندوز XP استفاده می شود.
این ابزار، وضعیت شبکه و اتصالات شبکه های موجود را نمایش می دهد و به شما امکان ارتباط با یکی از آنها را فراهم می کند.
10. Wavemon:
Wavemon اطلاعات بسیاری برای کمک و رفع اشکال اتصال بی سیم را در اختیار شما قرار می دهد حتی اگر ابزاری برای اتصال شما به شبکه بی سیم وجود نداشته باشد.
Wavemon امکان مشاهده اطلاعات زمان واقعی را در سطوح سیگنال به خوبی اطلاعات شبکه های کابلی و بی سیم فراهم می کند.
ابزار محبوب شما کدام است؟
آیا تاکنون با یکی از ابزارهای اشاره شده کار کرده اید؟ آیا ابزار جدیدی که در لیست بالا وجود ندارد را می شناسید که به شما برای مدیریت شبکه بی سیم در لینوکس کمک کرده باشد.


منبع: http://resources.zdnet.co.uk/articles/comment/0,1000002985,39714325-2,00.htm
ترجمه و گرد آوری: بهروز عبادی





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : 10 ابزار برتر ارتباط بی سیم برای لینوکس، لینوکس، اوبونتو،
مطمئنا تاکنون با این مشکل مواجه شده اید که با مشاهده میزان استفاده برنامه ها از CPU، نیازمند یک کارآیی خوب و مناسب از سیستم خود هستید و بعضی زمانها برنامه هایی در سیستم اجرا می شوند که به هیچ وجه نباید متوقف شوند و در این زمان نیازمند منابع آزاد بر روی کامپیوترهای خود هستیم. در این زمان این سوال پیش می آید که چه باید کرد؟

با این اوصاف، لینوکس مس تواند از اجراشدن برخی برنامه ها برای مصرف اینگونه منابع جلوگیری کند و یا این برنامه ها با دراختیار گرفتن CPU محدود اجرا شوند.

نحوه نصب:

برای نصب و استفاده از این ویژگی در اوبونتو دستور زیر را اجرا کنید:

$ sudo apt-get install cpulimit

برای اجرای آن در دیگر توزیعهای لینوکس، دستور زیر را اجرا کنید:
$ wget http://downloads.sourceforge.net/cpulimit/cpulimit-1.1.tar.gz
$ tar-zxf cpulimit * xxx.tar.gz
$ cd cpulimit-xxx
$ make


نحوه اجرا:

برای اجرای آن، نیازمند دانستن نام برنامه یا شماره شناسایی برنامه، PID هستیم.

مثالهایی برای استفاده:

اگر بخواهیم که فایرفاکس تنها از ۳۰ درصد CPU استفاده کند، دستورات زیر را اجرا می کنیم:
cpulimit firefox-e-l 30

به عبارت دیگر برای محدودیت استفاده از ۴۰ درصد CPU برنامه ای با PID به شماره ۳۶۷۵ می نویسیم:
cpulimit-p 3675-l 40


همچنین می توان مسیر کامل برنامه را نیز همانند زیر وارد کرد:
cpulimit-P / l usr/lib/firefox-3.0.11/firefox-30
Limit the process 'bigloop' by executable name to 40% CPU:
cpulimit --exe bigloop --limit 40
cpulimit --exe /usr/local/bin/bigloop --limit 40
Limit a process by PID to 55% CPU:
cpulimit --pid 2960 --limit 55

Launch a process by command line and limit it to 40% (in development version only!):
cpulimit --limit 40 /etc/rc.d/rc.boinc start

cpulimit -e nombreaplication -l 30 o cpulimit -p PID -l 40

نکته:

در صورتی که ماشین شما یک پردازشگر دارد امکان ایجاد محدودیت استفاده از CPU از ۰ تا ۱۰۰ درصد وجود دارد. این بدان معناست که اگر شما به عنوان مثال آن را بر روی ۵۰ درصد تنظیم نمایید، پردازشها نمی توانند بیش از 500ms از زمان CPU در هر ثانیه را استفاده کنند.

اما اگر ماشین شما ۴ پردازشگر داشته باشد، درصد می تواند از ۰ تا ۴۰۰ تغییر یابد. بنابراین با تنظیم حدودیت بر روی ۲۰۰٪، استفاده بیش از نیمی از قدرت موجود CPU محدود می گردد.

منبع:http://blog.dipinkrishna.info/2009/07/limiting-cpu-usage-of-applications-on.htm





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : نحوه استفاده از CPU محدود در لینوکس، اوبونتو، لینوکس،
یکشنبه 25 مهر 1389 :: نویسنده : یعقوب پیری
بازیهای لینوکس

پیشرفت بازی‌های کامپیوتری آیینه‌ای از پیشرفت سخت افزار کامپیوترهاست. در دهه ۱۹۷۰، بازی‌های اولیه سیستم‌های یونیکس ساده بودند و امکان اجرای آنها روی اتصالات کند ترمینال‌های مبتنی بر کاراکتر وجود داشت. امروزه بازی‌ها مجموعه‌ای کامل شامل انیمیشن، صوت و گرافیک هستند که بطور کلی پیشرفت صنعت کامپیوتر را نشان می‌دهند.

به عقیده برخی، بازی‌های کامپیوتری می‌تواند دروازه ورود لینوکس به خانه‌ها باشد. امروزه هنوز بازی‌های عمومی برای لینوکس اندک هستند ولی هر روزه بازی‌های جدیدی برای آن ایجاد می‌شوند.

 

بدست آوردن اطلاعات در مورد بازی‌های لینوکس

برای بدست آوردن اخبار در مورد آخرین بازی‌های لینوکس و همچنین دسترسی به لینک‌هایی برای دانلود آنها، سایت‌های متعددی موجود هستند. برخی از آنها عبارتند از :

- سایت The Linux Game Tome با آدرس http://happypenguin.org: این سایت حاوی اخبار در مورد بازی‌های لینوکس و دارای لینک‌هایی به سایر سایت‌های بازی است. معمولا لینک‌ها به اخبار سایر سایت‌های بازی است. لیست‌هایی از بازی‌هایی که جدیدا ارتقا یافته و یا بررسی شده اند نیز ارائه شده است.

- سایت بازی‌های لینوکس با آدرس http://linuxgames.org: این سایت به شما کمک خواهد کرد تا آخرین اطلاعات را در مورد بازی‌های مورد نظرتان بدست آورید. لینک‌هایی به راهنماهای مختلف و سوالات پرسیده شده و همچنین یک انجمن برای بحث و تبادل نظر در مورد بازی‌های لینوکس وجود دارد. لینک‌هایی به سایر سایت‌های بازی‌های لینوکس نیز فراهم شده است.

- سایت id Software با آدرس http://idsoftware.com: در این سایت اطلاعات و لینک‌هایی برای دانلود نسخه‌های نمایشی بازی‌های Quake و Doom خواهید یافت.

- سایت Tux Games با آدرس http://www.tuxgames.com: در صورتی که آماده خرید یک بازی هستید، این سایت یک سایت مخصوص فروش بازی‌های تجاری لینوکس است. علاوه بر اخبار و بازی‌های گوناگون، این سایت ارائه دهنده لیست پرفروش‌ترین بازی‌ها و بازی‌هایی است که بزودی ارائه خواهند شد.

- سایت LGDC با آدرس http://lgdc.sunsite.dk: در صورتی که قصد دارید خودتان بازی تولید کنید، این سایت منبع خوبی برای شما می‌تواند باشد.

 

رابط‌های گرافیکی بازی‌ها

بیشتر بازی‌های جدید به یک رابط گرافیکی برای اجرا شدن نیاز دارند. بیشتر این بازی‌ها برای اجرا شدن به همراه سیستم پنجره ای X Window ارائه می‌شوند. سایر رابط‌هایی که برای بازی‌ها وجود دارند، رابط SVGALIB و OpenGL هستند.

رابط X Window

همانطور که از قبل با این رابط آشنایی دارید، این رابط ارائه کننده زیرساختارهای پنجره ای در لینوکس است. بدلیل اینکه X قادر نیست یک فضای کامل روی صفحه نمایش به بازی اختصاص دهد، باعث کاهش کارایی بیشتر بازی‌ها می‌شود.

رابط Linux Super VGA Library

این رابط قادر به ارائه یک صفحه کامل به بازی‌ها است. بازی‌های مبتنی بر این کتابخانه می‌توانند در حالت تمام صفحه (Full Screen) اجرا شوند. بدلیل اینکه SVGALIB بر خلاف X هنگام اجرای بازی مجبور به مدیریت پنجره‌ها و میزکار نیست، بازی‌ها تحت این رابط بهتر و سریعتر اجرا می‌شوند.

هنگامی که یک بازی را که از رابط SVGALIB استفاده می‌کند را اجرا می‌کنید، این بازی، کنترل صفحه نمایش و ماوس را بر عهده می‌گیرد.

رابط OpenGL

بسیاری از بازی‌های پیشرفته لینوکس از این رابط استفاده می‌کنند. این رابط محیطی برای Render کردن پرسرعت گرافیک فراهم می‌آورد. برای دیدن لیستی از بازی‌ها و سایر برنامه‌هایی که از رابط OpenGL استفاده می‌کنند، می‌توانید از صفحه ابزارها و برنامه‌های لینوکس که در سایت OpenGL موجود هستند، در آدرس http://www.opengl.org/users/apps_hardware/applications/linux_apps.html دیدن نمایید.

www.linuxboy.blogfa.com





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : اوبونتو، لینوکس، نکاتی در مورد بازی‌های لینوکس،
یکشنبه 25 مهر 1389 :: نویسنده : یعقوب پیری
مقدمه

لینوکس به اندازه Dos، ویندوز یا Mac مستعد پذیرش ویروسها نیست. در یونیکس، کنترلهای امنیتی، جزء بخشهای پایه سیستم‌عامل می‌باشند. به عنوان مثال، کاربران نمی‌توانند در هر مکانی از حافظه که می‌خواهند برنامه‌های خود را بنویسند، امکانی که Dos، ویندوز و Mac به آنها می‌دهد.

حال اگر منصفانه قضاوت کنیم، یونیکس نیز ویروسهایی دارد. تنها موردی که نویسنده این مقاله مشاهده نموده، ویروسی به نام “bliss�? است. گزینه‌ای به نام ( “—uninstall-please�? ) دارد که باید با کاربر ریشه این دستور را اجرا نمود. کرمها در دنیای یونیکس شایع‌ترند. اصلی‌ترین نمونه آنها کرم اینترنتی Morris است که از یک حفره‌ی امنیتی در Sendmail بهره‌برداری می‌کند. کرمهای لینوکسی رایج از نگارشهای شکسته شده imapd، Sendmail، WU-FTPD و دیگر daemon-ها بهره‌برداری می‌کنند.ساده‌ترین راه برطرف کردن این مشکل، به روز نگه داشتن daemon-ها و در دسترس قرار ندادن آنها، مگر در شرایط استثنایی، است. به هر حال باز هم تأکید می‌کنیم که نیازی به خرید آنتی ویروس برای لینوکس نیست.
از بین بردن ویروسها/کرمها/تروجانها

از کلیه‌ی داده‌های خود یک نسخه پشتیبان بگیرید؛ سیستم را فرمت کرده و مجددا نصب نمایید. اگر مهاجمی رمز عبور ریشه را داشته باشد، روی این سیستم لینوکسی هر عملی می‌تواند انجام دهد. نرم‌افزارهای غیر قابل اطمینان را در ریشه اجرا نکنید. کمی احتیاط، کرمها، ویروسها، و تروجانهای زیادی را تحت لینوکس بلوکه می‌کند.

یکی از راحتترین روشهای مواجهه با ویروسها استفاده از ابزارهای یکپارچه‌سازی سیستم می‌باشد. با ابزارهایی مثل tripwire، L5 و Gog&Magog به راحتی می‌توانید فایلهایی را که ذخیره/ جایگزین و یا به‌روز شده‌اند، پیدا کنید. همچنین ویروس‌کشهای زیادی برای لینوکس موجود می‌باشند. به هر حال، اصرار بر این است که واقعاً ویروس لینوکسی وجود ندارد.
ویروس‌کش‌های لینوکس

همانطور که در بالا به آن اشاره شد، در لینوکس ویروس خطرناکی وجود ندارد، اما ویروس‌کش‌هایی که وجود دارند، می‌توانند در این زمینه مفید باشند.
· آنتی ویروسSophos
آنتی ویروس Sophos یک ویروس کش تجاری است که تحت ویندوز و پلات‌فرمهای زیادی اجرا می‌شود. این برنامه برای استفاده‌های شخصی رایگان است و برای کاربردهای تجاری نیز بسیار ارزان قیمت می‌باشد. می‌توانید فایل آنرا از http://www.sophos.com/ بگیرید.

· AntiVir
این برنامه نیز یک نرم‌افزار تجاری است که تحت پلات‌فرمهای ویندوزی و لینوکسی اجرا می‌شود. AntiVir را از اینجا دریافت کنید.

· InterScan VirusWall
Trend Micro این محصول خود را به لینوکس اختصاص داده است و آنرا به صورت رایگان در اینجا در اختیار کاربران قرار می‌دهد.

· آنتی ویروس F-Secure
این نرم‌افزار را از http://www.europe.datafellows.com/products دریافت نمایید.

· AVP
نگارش بتای این نرم‌افزار در اینجا در دسترس قرار دارد.

ترجمه: زهرا احمدی
Email: ahmadi@foss.ir





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : ویروسها در لینوکس، اوبونتو، لینوکس،
یکشنبه 25 مهر 1389 :: نویسنده : یعقوب پیری
اشاره : اوبونتو كاندیدای بهترین توزیع دسكتاپ لینوكس است. دلایل زیادی برای این موضوع وجود دارد كه از جمله آن‌ها نرم‌افزارهایی هستند كه در اوبونتو یافت می‌شوند. اما نمی‌توان آن‌ها را در توزیع‌های دیگر یافت یا در صورت وجود، سازگاری و یكپارچگی اوبونتو را ندارند. عدم آگاهی كاربران از لینوكس نیز بیشتر از جانب نرم‌افزارهای ناشناخته‌ای است كه قابلیت‌های آن‌ها مشخص نیست. در ادامه ده نرم‌افزار جالب، كوچك و كاربردی اوبونتو را مرور می‌كنیم. به این موضوع توجه داشته باشید كه این نرم‌افزارها ممكن است به صورت خودكار روی اوبونتو نصب نباشند. در چنین شرایطی می‌توانید با مراجعه به مخزن بسته‌های نرم‌افزاری اوبونتو بسته‌های نرم‌افزاری آن‌ها را دریافت نمایید و آن‌ها را نصب كنید. 

Automatix  
 جست‌وجو و یافتن بسته‌های نرم‌افزاری برای هر توزیع، یكی از بزرگ‌ترین معضل‌های كاربران لینوكس است. این نرم‌افزار كمك خواهد كرد هر آنچه را كه نیاز دارید از روی دیسك اوبونتو یا اینترنت بیابید و به راحتی روی اوبونتو نصب كنید. Automatix بسته‌های نرم‌افزاری مورد نیاز را می‌یابد و از این طریق به سرعت می‌توانید نرم‌افزارهای مختلف را روی اوبونتو نصب كنید. 

Beagle  
این نرم‌افزار یك موتور جست‌وجوی دسكتاپ مبتنی بر موتور جست‌وجوی دسكتاپ گوگل است و امكان جست‌وجو در محتویات و اطلاعات روی هارددیسك و دیگر انباره‌های ذخیره‌سازی اطلاعات را فراهم می‌كند. مبنای كار Beagle ایندكس نمودن اطلاعات جدید و یافتن اطلاعات درخواستی از روی همین ایندكس‌ها است. ایندكس‌های ساخته شده توسط این نرم‌افزار بر اساس نام، نوع، فرمت، پسوند، موقعیت، اندازه و تاریخ ذخیره فایل است. 

Gnome Deskbar Applet  
اپلت‌ها در لینوكس به برنامه‌ها و ابزارهایی گفته می‌شود كه می‌توانند روی دسكتاپ به كار گرفته شوند. برای نمونه آیكون ساعت و تاریخ به نوعی اپلت هستند. نرم‌افزار Gnome Deskbar Applet امكان مدیریت اپلت‌های نصب شده یا قابل استفاده و دسترسی بهینه به آن‌ها را فراهم می‌كند. برای استفاده از این نرم‌افزار می‌توان روی پانل نوار دسكتاپ راست كلیك كنید و از گزینه Add to Panel این برنامه را بیابید و به پانل اضافه نمایید. این اپلت امكان جست‌وجو در اپلت‌ها با نرم‌افزار Beagle را فراهم می‌كند. برای این منظور كافی است اول نام یك اپلت در درون باكس جست‌وجوی این نرم‌افزار تایپ شود تا به صورت خودكار در دسترس شما قرار گیرد و از آن استفاده نمایید. 

amaroK  
در شماره 34 درباره نرم‌افزار صوتی amaroK صحبت كردیم. در نظر اول نمی‌توان گمان كرد كه نرم‌افزار مالتی‌مدیای قدرتمندی مانند amaroK روی توزیع اوبونتو قابل نصب و استفاده باشد. اما این امر امكانپذیر است. amaroK دارای رابط گرافیكی بسیار كاربرپسندی است و امكانات خوبی برای پشتیبانی از فرمت‌های فایلی مختلف و پخش فایل‌های موسیقی دارد. این نرم‌افزار روی اوبونتو به سرعت اجرا می‌شود و ابزارهایی برای مدیریت تراك‌های آهنگ دارد و می‌توان با ساخت Play List‌های مختلف در آن دسترسی به آهنگ‌های خاصی را راحت‌تر نمود. امكان جست‌وجوی هارددیسك و دیگر وسیله‌های ذخیره‌سازی اطلاعات برای فایل‌های صوتی، استفاده از بانك اطلاعاتی آنلاین برای جدیدترین مجموعه‌های صوتی ِمنتشر شده روی اینترنت و پشتیبانی از فرمت‌های صوتی فشرده، از دیگر قابلیت‌های این نرم‌افزار هستند. 

Checkgmail  
این نرم‌افزار كه امكان مدیریت ایمیل‌های جی‌میل را فراهم می‌كند، در System Tray لینوكس اجرا می‌شود و با برقرار كردن یك اتصال به اینترنت و سرویس جی‌میل شما را از رسیدن نامه‌های الكترونیكی جدید باخبر می‌كند. از طریق رابط همین برنامه می‌توان یك نامه باز كرد، و مطالعه نمود یا آن را به آدرس ایمیل دیگری Forward كرد.Marking as read ،Archiving ،Deleting و Reporting as Spam گزینه‌هایی هستند كه در همان System Tray در اختیار شما قرار می‌گیرند. 

VLC  
یكی از مشكلات همیشگی كاربران در توزیع‌های زنده‌ای مانند اوبونتو، كار با فایل‌های مالتی‌مدیا است. برنامه VLCاین مشكل را حل می‌كند. این نرم‌افزار چند سكویی قادر است با فرمت‌های مالتی‌مدیا، سیستم‌عامل‌ها و برنامه‌های مختلف كار كند. برای نمونه، فایل‌های مالتی‌مدیای اپل یا سولاریس در این برنامه قابل اجرا هستند. VLC روی توزیع‌های مختلف لینوكس نیز قابل استفاده است. همچنین امكان مدیریت و اجرای فایل‌های مالتی‌مدیا روی اینترنت با این نرم‌افزار وجود دارد. 

NTFS Read/Write  
با این نرم‌افزار می‌توان در اوبونتو با پارتیشن‌های NTFS ویندوز در تعامل بود و اطلاعات را روی آن‌ها نوشت و خواند. هسته اوبونتو از NTFS پشتیبانی می‌كند و نیازی به افزودن ماجول‌هایی برای راه‌اندازی این فرمت نیست. در عوض، به ابزارهایی برای كار با آن نیاز است كه یكی از آن‌ها می‌تواند NTFS Read/Write باشد. برای نمونه می‌توان با اجرای این نرم‌افزار فایل‌های مورد نیاز را از پارتیشن‌های NTFS در دایركتوری‌های لینوكس كپی نمود. 

BackupPC  
این قابلیت به صورت پیش‌فرض در اوبونتو وجود ندارد كه بتوانید از اطلاعات روی كامپیوتر نسخه پشتیبان تهیه كنید. اما با افزودن بسته نرم‌افزاری BackupPC این امكان فراهم می‌شود. شرایط متفاوت زیادی به وجود خواهد آمد كه نیاز به پشتیبان‌گیری از داده‌های حیاتی خود داشته باشید اما نتوانید، با نرم‌افزارهای نصب روی سیستم در ویندوز یا حتی لینوكس این كار را انجام دهید. در چنین مواقعی BackupPC بسیار مفید خواهد بود. تنها محدودیت این نرم‌افزار، عدم پشتیبان‌گیری از اطلاعات روی تجهیزات جانبی كامپیوتر مانند دیسكت‌ها یا حافظه‌های فلش است. 

7Zip
نرم‌افزار Zip برای كاربران ویندوز آشنا است. 7Zip یك نرم‌افزار برای كار با فایل‌های دارای فرمت Zip است. با استفاده از 7Zip می‌توان اطلاعات مورد نیاز را به فرمت Zip در آورد یا برعكس فایلی را از این فرمت خارج نمود. قابلیت ویژه این نرم‌افزار، پشتیبانی از فرمت‌های فشرده‌سازی اطلاعات در نرم‌افزارهای اپن‌سورس است.
biz2 ،biz ،tar معروف‌ترین این فرمت‌ها هستند. 

Perforate  
این نرم‌افزار كمك می‌كند تا حافظه رم سیستم را بهینه كنید و از اشغال شدن توسط فایل‌ها یا اطلاعات زائد و بی‌مصرف نجات دهید. همان‌طور كه می‌دانید توزیع‌های زنده از حافظه رم سیستم برای اجرای فایل‌های خود استفاده می‌كنند. هر اندازه این حافظه بیشتر آزاد باشد، امكان اجرای بهتر برنامه‌ها و در نتیجه بالا رفتن سرعت آن توزیع را در پی خواهد داشت. Perforate با نشان دادن مقدار واقعی میزان فضای آزاد حافظه رم و پاك و حذف نمودن فایل‌ها و اطلاعات بی‌مصرف و زائد، امكان استفاده بهتر از آن را فراهم می‌ کند .

میثاق محمدی‌زاده 
نشریه عصر شبکه - ۱۵آذر ۱۳۸۵ شماره 9




نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : ده نرم‌افزار طلایی در اوبونتو، اوبونتو، لینوکس،

درسته که همیشه شنیدیم لینوکس ویروس نمی گیره اما اگه دقت کنید می بینید چون بیشتر سرورهای دنیا لینوکس هستند و خیلی وقت ها هک میشن و ویروس می گیرن پس بهتره برای پیشگیری هم شده یه آنتی ویروس نصب کنیم. البته با این حال امنیت لینوکس از ویندوز به مراتب بالاتره.

برای نصب اول فایل deb. آواست رو از لینک زیر دانلود کنید که حجمش ۲۸ مگابایت هست :


لینک دانلود دبیان آنتی ویروس آواست از سایت رسمی آواست


یا اینکه می تونید دستور زیر رو توی ترمینال وارد کنید :


wget http://files.avast.com/files/linux/avast4workstation_1.0.6-2_i386.deb

بعد از دانلود روی فایل ۲ بار کلیک کنید و نصبش کنید یا اینکه از کد زیر استفاده کنید :

sudo dpkg -i avast4workstation_1.0.6-2_i386.deb


خب بعد از نصب شما نیاز به کلید رجیستر آنتی ویروس دارید که رایگان هست و از لینک زیر می تونید دریافت کنید :


لینک دریافت کلید رجیستر کردن آنتی ویروس آواست


بعد از ثبت اطلاعات ، کلید رجیستر کردن برای شما ایمیل می شود و شما با وارد کردن اون و آپدیت کردن آنتی ویروس از امنیت کامل برخوردار شید.

hamidonline.blogsky.com





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : اوبونتو، لینوکس، آنتی ویروس avast در اوبونتو، نصب آنتی ویروس،
سه شنبه 20 مهر 1389 :: نویسنده : یعقوب پیری

ترجمه: امید عالمی

omid.alemi@gmail.com

در زیر دستورالعمل ها و منابعی که برای آغاز به توسعه توسعه مونو در اوبونتو نیاز دارید شرح داده شده.

کامپایل از کد منبع

برای نصب از روی کد منبع به MonoFromSource در ویکی اوبونتو مراجعه کنید.

نصب مونو

برای نصب مونو دستور زیر را در خط فرمان وارد کنید:

bash:~$ sudo apt-get install mono mono-mcs libgtk-cil libgtksourceview-cil libgecko-cil monodevelop monodoc

بسته های بالا محیطی مناسب برای توسعه در مونو را برای شما فراهم می کنند.

لینک ها

منبع

www.ubuntu.ir

https://help.ubuntu.com/community/MonoDevelopmentHowto





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : راهنمای نصب مونو در اوبونتو،

در حال حاظر driver های متن بازی که با اوبونتو میان از برخی از قابلیت‌های کارت‌های گرافیکی Nvidia مانند رابط تلویزیون، شتاب دهنده ۳ بعدی سخت افزاری و VDPAU (پردازش سخت افزاری ویدیو) استفاده نمی‌کنند. اگر مایلید از این قابلیت‌ها استفاده کنید شما نیاز به driver های متن بسته که متعلق به خود Nvidia هست دارید. شما میتونید بصورت دستی یا از طریق مخازن اوبونتو این driver ها را نصب کنید.

نصب از طریق مخازن اوبونتو

با استفاده از Hardware Drivers

برای اوبونتو ۸.۰۴ به بعد راحت ترین راه برای نصب از طریق مخازن اوبونتو استفاده از Hardware Drivers است. از منوی System گزینه Administration رو انتخاب و روی Hardware Drivers کلیک کنید. به شما لیستی با چند گزینه خواهد داد. نسخه Recommended مربوط به کارتهای Nvidia را انتخاب کنید و دکمه Activate را بزنید. بعد از اتمام نصب این فرمان را در ترمینال اجرا کنید:

sudo nvidia-xconfig

و سپس دستگاه خود را دوباره راه‌اندازی کنید. برای تغییر تنظیمات کارت خود از دستور زیر استفاده کنید:

sudo nvidia-settings

بدون استفاده از Hardware Drivers

ابتدا شما از بین چند درایور موجود نسخه متناسب با گرافیک خود را باید بشناسید که در این زمینه سایت سازنده راهنمای خوبی برای شماست . همچنین در مخازن نیز در این صفحه که درایور ها لیست شده اند میتوانید با رفتن به این صفحه هر درایور کارتهای مورد پشتیبانی ان را ببینید

برای مثال درایور گرافیک 5500 FX میشود 173 و برای تمام کارتهای سری 6 به بالای nVidia در خانواده اوبونتو 9.04 میشود 180

پس اینک متناسب کارت خود در ترمینال بزنید :

 sudo apt-get install nvidia-glx-71

و یا

sudo apt-get install nvidia-glx-96

یا

sudo apt-get install nvidia-glx-173

یا

sudo apt-get install nvidia-glx-180

و اما در خانواده اوبونتو 9.10 برای تمام کارتهای سری 6 به بالا و سری GTX میتوانید از درایور 185 استفاده کنید :

sudo apt-get install nvidia-glx-185

و سپس بعد از انتهای نصب برای فعال سازی درایور در ترمینال بزنید

sudo nvidia-xconfig

و ریستارت کنید و حالا گرافیک نصب شده !!!

نصب جدید ترین نسخه با استفاده از مخازن غیر رسمی

برای کارت‌های سری ۶ Nvidia به بالا میتوانید جدیدترین نسخه‌های بتا و معمولی driver های کارت خود را از طریق مخازن غیر رسمی گروه Nvidia VDPAU دریافت کنید: https://launchpad.net/~nvidia-vdpau/+archive/ppa

این مخازن همچنین به mplayer قابلیت استفاده از شتاب دهنده سخت افزاری ویدیو ) video hardware acceleration ) مختص nvidia در لینوکس را میدهد که VDPAU نام دارد. برای استفاده از VDPAU پس از نصب driver های این مخزن در صفحه preferences برنامه mplayer برگه Video را بزنید و بعد از لیست driver ها vdpau را انتخاب کنید. ویدیوهایی کیفیت بالای ۱۰۸۰ و ۷۲۰ که از برخی از codec های خاص استفاده میکنند بوسیله کارت گرافیک پردازش خواهند شد و شما شاهد کاهش قابل توجی در فعالیت CPU خود هنگام پخش ویدیو خواهید بود.

و در خانواده اوبونتو 10.4 برای تمام کارتهای سری 6 به بالا و سری GTX میتوانید از اخرین درایور استفاده کنید :

روش ویژه خانواده اوبونتو 10.04

به دلیل به کارگیری درایور اپن سورس انویدیا در اوبونتو ۱۰.۴ نصب درایور رسمی کمی سختتر شده. اسم درایور اپن سورس nouveau هست که باعث کارکردن پلی‌موث به صورت درست و صحیح می‌شود. مشکل این درایور ضعف در انجام کارهای سه بعدی می‌باشد. پس در صورت تمایل به استفاده از افکت‌های سه بعدی، باید درایور رسمی شرکت انویدیا رو فعال کرد.

برای نصب درایور رسمی کافیست دستور زیر رو وارد کنید.

sudo jockey-text -e xorg:nvidia_current

و سپس بعد از انتهای نصب برای فعال سازی درایور در ترمینال بزنید

sudo nvidia-xconfig

اما ریستارت نکنید فعلا ....

حالا باید درایور اپن سورس انویدیا را بلوکه کنیم :

sudo gedit /etc/modprobe.d/blacklist.conf

خط زیر رو وارد کنید تا کرنل درایور اپن سورس رو بارگزاری نکنه.

blacklist nouveau

وقتی درایور رسمی فعال بشه، متوجه می شید که پلی موث خیلی زشت شده و اصلا اون زیبایی قبل رو نداره! برای حل این مشکل باید دو فایل رو ویرایش کنید.

sudo gedit /etc/default/grub

خط زیر را با برداشتن مربع فعال کنید (خط ۱۸) . رزولوشن را هم متناسب با مانتیور خودتون انتخاب کنید.

#GRUB_GFXMODE=640×480

و در نهایت فایل زیر را باز کنید.

sudo gedit /etc/grub.d/00_header

خط زیر را پیدا کنید.

gfxmode=${GRUB_GFXMODE}

حالا زیرش این خط رو اضافه می‌کنیم.

set gfxpayload=keep

حالا گراب رو آپدیت می کنیم تا تنظیمات جدید رو بخونه.

sudo update-grub

و سپس ریبوت کنید

حالا اگر دوست دارید رزولوشن و یا رفرش ریت مونیتور خود را تغییر دهید در ترمینال بزنید :

sudo nvidia-settings

در رابط باز شده بسادگی میتوانید تنظیمات دلخواهتان را اعمال کنید .

نصب بصورت دستی از سایت nvidia

برای نصب کارت گرافیک با چیپ Nvidia مسلما نیاز به درایور هست، پس به اینجا برید تا درایور مناسب کارت گرافیکتون رو دانلود کنید. ممکن برای دیدن این صفحه به مشگل بر بخورید که در این صورت از ابزارهای لازم برای عبور از محدودیتها بهره ببرید !

در این صفحه با توجه به نوع کارت گرافیک اطلاعات لازم رو وارد می کنیم . مثلا اگر مدل NVIDIA GeForce 8600 GT دارید . باید گزینه اولی را روی GeForce و دومی را GeForce 8 Series انتخاب کنیم و در قسمت بعدی با توجه به نوع سیستم عامل درایور رو انتخاب کنیم . مثلا اگر لینوکس ۶۴ بیتی دارید باید درایور ۶۴ بیتی رو انتخاب کنید ! . بعد از انتخاب گزینه ها و زدن گزینه search سایت درایور مربوطه را پیدا میکند بعد از دانلود درایور باید اون رو نصب کنیم . در این راهنما فرض بر آن هست که درایور در قسمت دسکتاپ قرار دارد .

حالا مراحل زیر رو طی می کنیم :

مرحله ی اول

قبل از نصب درایور , از طریق برنامه ی Synaptic (در اوبونتو) یا kpackagekit (در کوبونتو) نام nvidia را جستجو کنید و تمام بسته های نصب شده ی مرتبط با درایور nvidia پاک کنید.

sudo apt-get --purge remove nvidia-*

بسته ی nvidia-settings و libc6-dev را با این دستور نصب کنید:

sudo apt-get install nvidia-settings libc6-dev

مرحله ی دوم

در این مرحله نیاز داریم که محیط ایکس رو خاموش کنیم . محیط ایکس در واقع یک رابط بین شل یا خط فرمان یا همون پوسته ی سیستم عامل لینوکس و رابط گرافیک ما که مثلا در این گنوم رو مثال می زنم هست

برای این کار ابتدا وارد خط فرمان می شویم .که باید کلید های زیر رو با هم فشار دهیم

Ctrl + Alt + F1

وقتی وارد محیط شل شدیم ابتدا در نام کاربری رو وارد می کنیم و بعد رمز عبور رو وارد می کنیم . توجه کنید که رمز عبور نمایش داده نمی شود

روش ویژه خانواده اوبونتو 10.04

-حالا ترمینال رو باز کنین.فرمان زیر رو وارد کنید:

gksudo gedit /etc/modprobe.d/blacklist.conf

حالا به انتهای اون فایل این خطوط رو اضافه کنین.

blacklist vga16fb
blacklist nouveau
blacklist rivafb
blacklist nvidiafb
blacklist rivatv

با اینکار شما به سیستمتون میگین که اون درایور آزاد رو بارگزاری نکنه. حالا سیستمتون رو ریبوت کنید.

وقتی اوبونتو پیغامی داد مبنی بر اینکه Ubuntu cannot load Nvidia drivers گزینه Exit to terminal (Exit to console) رو انتخاب کنین.

مرحله ی سوم

در این مرحله وارد دسکتاپ می شویم

Yourname@Yourname-desktop:~$ cd Desktop

فرض می کنیم اسم درایور شما A می باشد، در این صورت برای شروع نصب ابتدا محیط ایکس رو خاموش می کنیم:

در اوبونتو ۹.۱۰ (Karmic)

در میز کار گنوم :

sudo service gdm stop

در میز کار کی دی ای :

sudo service kdm stop

در نسخه های قدیمی تر اوبونتو مانند ۹.۰۴ (Juanty)

در میز کار گنوم :

sudo /etc/init.d/gdm stop

در میز کار کی دی ای :

sudo /etc/init.d/kdm stop

بعد درایور را نصب می کنیم . گفتیم فرض بر این هست که اسم درایور شما A می باشد

sudo sh A

اگر در هنگام نصب با پیغام زیر روبرو شدید , No را انتخاب کنید.

No precompiled kernel interface was found to ...

بعد از نصب دستور زیر را اجرا کنید:

sudo nvidia-xconfig

سپس محیط ایکس را فعال می کنیم.

در اوبونتو 9.10 یا 10.04

در میز کار گنوم :

sudo service gdm start

در میز کار کی دی ای :

sudo service kdm start

در نسخه های قدیمی تر اوبونتو مانند ۹.۰۴ (Juanty)

در میز کار گنوم :

sudo /etc/init.d/gdm start

در میز کار کی دی ای :

sudo /etc/init.d/kdm start

www.ubuntu.ir




نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : آموزش نصب کارت گرافیک Nvidia در اوبونتو،

در این راهنما چند نکته کلیدی برای سریعتر شدن اجرای Open Office مطرح میشود که قطعا پس از اعمال آنها از این مجموعه دفتری بیشتر لذت خواهید برد :-)

  • از مسیر Applications > Office > OpenOffice.org Word Processor کاتب Open Office را باز کنید.

  • پس از باز شدن کاتب Open Office به منوی Tools > Options بروید.

  • روی گزینه Memory کلیک کنید و این تغییرات را اعمال نمائید.

۱. در قسمت Undo مقدار Number of steps را به 20 یا 30 تغییر دهید.

۲. در قسمت Graphics cache مقدار
Use for OpenOffice.org را به 128 و Memory per object را به 20 تغییر دهید.

۳. در قسمت OpenOffice.org Quickstarter گزینه Enable systray quickstarter را تیک دار نمائید.

  • روی گزینه Java کلیک نموده و گزینه Use a Java runtime environment را بدون تیک کنید.

دکمه OK را فشار داده و یک بار کاتب Open Office را باز و بسته نمائید. تغییر سرعت را ملاحظه کنید ;-)

www.ubuntu.ir




نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : چگونه مجموعه دفتری OpenOffice را سریعتر اجرا کنم؟،

یکی از ساده‌ترین کارها در سیستم‌عامل گنو/لینوکس و به طور خاص توزیع اوبونتو ایجاد کانکشن برای اتصال به اینترنت ADSL است. اگر نام کاربری و رمز عبور در مودم ADSL شما از قبل تنظیم شده باشد و DHCP در مودم شما فعال باشد، در اوبونتو اصلا نیازی به تنظیمات نیست. وقتی سیستم‌عامل راه‌اندازی می‌شود به طور خودکار کارت شبکه آی‌پی خود را از DHCP دریافت و به اینترنت متصل می‌شود.

اما اگر مودم شما در حالت Bridge قرار داشته باشد،‌ شما باید یک کانکشن برای اتصال به اینترنت بسازید. در این نوشته قدم به قدم طریقهٔ ساخت کانکشن در اوبونتو را توضیح خواهم داد:

۱- از پانل بالا در قسمت راست آیکن شبکه را پیدا کنید. ممکن است آیکن شبکه شما با این یکی فرق داشته باشد.

انتخاب گزینه‌ی Edit Connection

۲- سپس به سر برگ DSL‌ رفته و بر روی گزینه‌ی Add کلیک کنید.

اضافه کردن یک اتصال جدید از نوع DSL

۳- در مرحله‌ی بعد باید اطلاعات مورد نیاز اتصال را وارد کنید و در نهایت بر روی گزینه‌ی Apply‌ کلیک کنید.

وارد کردن اطلاعات حساب DSL

۴- پس از اتمام این مراحل با کلیک بر روی آیکن شبکه و انتخاب اتصالی که ساخته‌اید می‌توانید به اینترنت متصل شوید.

انتخاب اتصال ساخته شده برای اتصال به اینترنت ADSL

www.moallemi.ir





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : راهنمای اتصال به اینترنت ADSL در اوبونتو،

VPN را می‌توان به زبان ساده به این صورت تعریف کرد: ایجاد یک راه اختصاصی و امن برای ارتباط با یک شبکهٔ دور (مثل محل کار شرکت یا دفتر) از طریق یک شبکه عمومی مثل اینترنت

برای اتصال به VPN ابتدا باید مشخص کنید که از چه نوع VPN ای می‌خواهید استفاده کنید. توجه کنید که ویندوز از PPTP به صورت پیش‌فرض استفاده می‌کند. در این نوشته به صورت قدم به قدم طریقهٔ اتصال به VPN از نوع PPTP را یاد خواهید گرفت:
۱- ابتدا باید بستهٔ VPN از نوع PPTP را نصب کنید. (در اوبونتوی ۱۰.۰۴ این بسته به صورت پیش‌فرض نصب شده است و می‌توانید به مرحله‌ی بعد بروید.) برای نصب این بسته کافی است از منوی Application وارد Ubuntu Software Center شوید.

نصب بسته pptp در ابونتو

۲- از پانل بالا در قسمت راست آیکن شبکه را پیدا کنید. بر روی آن کلیک راست کنید و گزینه‌ی Edit Connections را انتخاب کنید. سپس از پنجره‌ی باز شده سربرگ VPN را انتخاب و سپس Add را بزنید.

انتخاب بخش VPN

۳- در صورت نصب دیگر بسته‌های VPN نوع‌های دیگر به غیر از PPTP را می‌توانید انتخاب کنید.

انتخاب نوع VPN‌ برای اتصال

۴- اطلاعات مورد نیاز برای VPN از نوع PPTP را وارد کنید. در آخر Apply را بزنید.

وارد کردن اطلاعات اتصال VPN

۵- و در آخر با انتخاب اتصال ساخته شده، می‌توانید به VPN متصل شوید.
اتصال به کانکشن ساخته شده


www.moallemi.ir





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : راهنمای اتصال به VPN‌ در اوبونتو،

کاوشگر: بدون شک اگر از دسته‌ی کاربرانی هستید که با اوبونتو وارد دنیای لینوکس شده‌ اید، در اولین برخورد از نصب نبودن کدک‌های پخش فایل‌های صوتی و تصویری به صورت پیش‌فرض در آن، بسیار آزرده شده‌اید! در این نوشته قصد داریم با معرفی دو روش کدک‌های مورد نیاز را دانلود و نصب کنیم.

روش آسان:
در صورتی که برای پخش یک فایل صوتی و یا تصویری کدک‌های مورد نیاز موجود نباشد، پیغامی به شما نشان داده می‌شود و با تایید مراحل کدک‌های مورد نیاز یه صورت اتوماتیک نصب می‌شود.

جستجوی کدک به صورت خودکار در اوبونتو‍

بعد از جستجو اگر کدک مورد نظر نیاز پیدا شد، می‌توانید آن را نصب کنید. در صورتی که دوست دارید برای یک بار کدک‌های مورد نیاز را نصب کنید، کافی است دستورات زیر را در ترمینال وارد کنید.

sudo apt-get install gstreamer0.10-plugins-bad gstreamer0.10-plugins-ugly gstreamer0.10-ffmpeg

روشی مطمئن‌تر و کامل‌تر:

با روشی که در بالا گفته شد، ممکن هست باز هم همه‌ی فرمت‌ها قابل پخش نباشند. برای همین به سراغ روشی مطمئن‌تر می‌رویم. بسته‌ای وجود دارد به نام ubuntu-restricted-extras که به نصب آن می‌توانید بسته‌هایی که به صورت پیش‌فرض برای پخش مالتی‌ مدیا بر روی اوبونتو نصب نیستند را یک باره دریافت و نصب کنید. برای دریافت از مسیر System > Administration‌ برنامه‌ی Synaptic Package Manager  را اجرا کنید. سپس همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است به دنبال بسته‌ی ubuntu-restricted-extras در بخش جستجو بگردید و آن را نصب کنید.

نصب بسته‌ی ubuntu-restricted-extras در اوبونتو ۱۰.۰۴

برای مشاهده‌ی اطلاعات بیشتر در مورد این بسته می‌توانید به این آدرس مراجعه کنید. همراه با این بسته پلاگین مربوط به flash player و همچنین open-jdk‌ هم نصب می‌شوند که در صورتی که قبلا خود بسته‌های جاوا و یا فلش پلیر را نصب کرده باشید، باز هم مجبور به دریافت آن‌ها هستید.

نرم‌افزارهای پخش مالتی مدیا:

نرم‌افزار Movie Player برای پخش فایل‌های تصویری و صوتی و Rhythmbox برای پخش فایل‌های صوتی به صورت پیش‌فرض بر روی اوبونتو نصب هستند. در صورتی که در سایت http://last.fm دارای حساب کاربری هستید، می‌توانید با وارد کردن اطلاعات کاربری خود در Rhythmbox موسیقی‌هایی را که دوست دارید از طریق این نرم‌افزار به سایت last.fm اعلام کنید.

محیط نرم‌افزار Rhythmbox و پشتیبانی از last.fm

همچنین برای پخش فایل‌های صوتی و تصویری می‌توانید از نرم‌افزار معروف VLC نیز استفاده کنید. Mplayer و SMPlayer هم دو نرم‌افزار معروف دیگر در این زمینه هستند. این نرم‌افزارها را می‌توانید از طریق Uubuntu Software Center با جستجوی نامشان پیدا کرده و نصب کنید.

پی‌نوشت: در صورتی که به صورت مستقیم به اینترنت دسترسی ندارید یا می‌خواهید عملیات نصب را به صورت آفلاین انجام دهید می‌توانید بسته‌های کدک (در حدود ۱۰۰ مگابایت) و همچنین بسته‌ی نصب VLC را همونطور که حامد در نصب کدک‌های صوتی، تصویری و VLC به صورت آفلاین در اوبونتو توضیح داده از لینک‌های زیر دریافت کرده و نصب کنید.

ubuntu-restricted-extras برای ubuntu 10.04: لینک ۱، لینک ۲، لینک ۳، تورنت

VLC media playerبرای  ubuntu 10.04: لینک ۱، لینک ۲، تورنت

منبع : www.moallemi.ir





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : اوبونتو، نصب كدك های صوتی و تصویری در لینوكس، لینوكس، سیستم عامل اوبونتو،

یکی از جذابیت‌هایی که لینوکس‌های دسکتاپ چه برای کاربران تازه‌کار و چه برای کاربران حرفه‌ای دارد، بحث جلوه‌های گرافیکی و تصویری آن است. بعد از نصب اوبونتو در صورتی که کارت گرافیک شما شناخته شده باشد، به راحتی می‌توانید این جلوه‌ها را فعال کنید.فعال کردن جلوه‌های گرافیکی


فعال‌سازی جلوه‌های گرافیکی و سه‌بعدی:

برای فعال کردن جلوه‌های گرافیکی از مسیر System -> Prefrences گزینه‌ی Appearance را انتخاب کنید. از پنجره‌ی باز شده به بخش Visual Effects بروید. در اینجا بسته به قدرت کارت گرافیک و پردازنده‌ی سیستم خود می‌توانید یکی از حالت‌های Normal و یا Extra زا انتخاب کنید. پس از فعال‌سازی این حالت‌ها ممکن است به دلیل نصب نبودن درایور کارت گرافیکی و یا پشتیبانی نکردن کارت گرافیک شما از جلوه‌های سه‌بعدی با پیغام خطا روبرو شوید.

صفحه‌ی تنظیمات جلوه‌های گرافیکی دسکتاپ

تنظیمات پیشرفته‌ی جلوه‌های گرافیکی:
بعد از فعال کردن این جلوه‌ها ممکن است باز هم نیاز به دست‌کاری و سفارشی کردن جلوه‌ها برای خود داشته باشید. برای این‌ کار ابتدا بسته‌های زیر را نصب کنید:

sudo apt-get install compiz-fusion-plugins-extra simple-ccsm

سپس دوباره همانظور که در بالا توضیح داده شد به صفحه‌ی تنظیمات Visual Effects بروید. همانظور که مشاهده می‌کنید یک حالت Custom نیز اضافه شده است. با کلیک کردن بر روی آن پنجره‌ی تنظیمات باز می‌شود.

فعال شدن گزینه‌ی سفارشی کردن جلوه‌های گرافیکی در اوبونتو

به دلیل اینکه تنظیمات این بخش بسیار زیاد است، در این نوشته فقط به معرفی برخی از قسمت‌ها می‌پردازم:

بخش Effects:
در این بخش شما می‌توانید حالت‌های مختلف سوییچ شدن بین پنجره‌ها را امتحان کنید. از منوی Switcher یک حالت را انتخاب کنید و برای تست آن کلیدهای Alt+Tab از صفحه‌ کلید را فشار دهید تا نتیجه را مشاهده کنید و حالت مورد نظر خود را انتخاب کنید.

بخش Effects در اوبونتو

بخش Desktop:
اگر دقت کرده باشید، در اوبونتو شما به صورت پیش‌فرض ۴ دسکتاپ دارید که از پنل پایین می‌توانید بین آن‌ها سوییچ کنید. شما در این قسمت می‌توانید تنظیمات دسکتاپ‌ها را به دلخواه خود تغییر دهید. به صورت پیش‌فرض دسکتاپ‌های شما بر روی یک دیوار (Wall) قرار دارند، می‌توانید از بخش Appearance گزینه‌ی Desktop Cube را انتخاب کنید تا دسکتاپ‌های شما بر روی یک کره قرار بگیرند. (اولین تصویر این نوشته)

برای سوییچ کردن بین دسکتاپ‌ها از کلید‌های ترکیبی Ctrl+Alt+Left و یا Ctrl+Alt+Right می‌توانید استفاده کنید. همچنین با نگه داشنن همزمان کلیدهای Ctrl+Alt و کلید چپ موس می‌توانید این کره را به هر سمتی که دوست دارید بچرخانید و با رها کنید به دسکتاپ مورد نظر خود بروید! با کشیدن هر پنجره به کناره‌های دسکتاپ می‌توانید آن را به دسکتاپ‌های دیگر ببرید.

تنظیمات Desktop‌ در اوبونتو

بخش‌های تنظیمات به قدری زیاد هستند و حالت‌های مختلف ایجاد می‌کنند که شما تا مدت‌هامی‌توانید سرگرم تغییر در این جلوه‌ها باشید بی‌آنکه از آن‌ها خسته شوید.

باز هم تنظیمات بیشتر!
اگر این هنوز این جلوه‌ها راضی‌تان نکرده است ناامید نشوید! از منوی System -> Preferences گزینه‌ی CompizConfig Setting Manager را اجرا کنید. در صورتی که این گزینه را در منو نمی‌بینید دستور زیر را در ترمینال اجرا کنید:

sudo apt-get install compizconfig-settings-manager

همانطور که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید، تنظیمات به صورت کاملا طبقه‌بندی شما در اختیار شما هستند. برای نمونه من گزینه‌ی Paint Fire on The Screen را توضیح می‌دهم:

تنظیمات Compiz
ابتدا آن را فعال کنید. سپس کلیدهای Shift+Win را نگه داشته و با کلیک کردن و کشیدن موس نقش‌های آتشین ایجاد کنید! برای پاک کردن آن هم می‌توانید از ترکیب Shift+Win+c استفاده کنید. در زیر نمونه‌ای از خروجی این جلوه‌ی گرافیکی را مشاهده می‌کنید:

جلوه‌ی آتش در اوبونتو

کلید‌های ترکیبی را از کجا یاد بگیرم؟!
با کلیک کردن بر روی هر یک از این جلوه‌های و تنظیمات راهنمای کلیدهای مورد استفاده برای فعال کردن آن هم توضیح داده شده است. توجه داشته باشید که هر جا از کلید Super نام برده شده است، منظور همان کلید Win بر روی صفحه کلید است.

نصب درایور Nvidia بر روی اوبونتو ۱۰.۰۴:

در صورتی که کارت گرافیک شما از سری کارت‌های Nvidia هست می‌توانید از راهنمایی که در ilinux آماده شده است، برای نصب آن اقدام کنید.

منبع: www.moallemi.ir





نوع مطلب : سیستم عامل اوبونتو، 
برچسب ها : اوبونتو، سیستم عامل اوبونتو، لینوكس، جلوه گرافیكی در اوبونتو،


( کل صفحات : 2 )    1   2   
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : یعقوب پیری

مطالب اخیر
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :